ver oor n kronkelpad
waar die wind stof laat neurie en spat
loop n spoor
waar die son onder n eensame ster bad

sensuele drome
droom sy
onder takhaar bome
niks is teen haar wil bestand

n sonneblom se geel
kruip weg in die maan
n verlepte blaar dwarrel en skarrel
totdat dit soos n kartelende gimnas ritme verloor

en gaan le…in die middel van Maandag se hand

© Dirk Kruger